Oko niczym najdoskonalsza kamera filmowa rejestruje obrazy otaczającego nas świata i za pośrednictwem nerwu wzrokowego przesyła je do mózgu, gdzie powstają wrażenia wzrokowe. Jest jednym z najważniejszych zmysłów, dzięki niemu odbieramy ok. 80% wrażeń.

Jego kształt możemy porównać do kuli. Przednia, przeźroczysta część gałki ocznej to rogówka, która umożliwia wpadanie światła do oka. Za nią znajduje się kolorowa tęczówka ograniczająca czarny otwór zwany źrenicą. Przestrzeń po między rogówką a tęczówką tzw. komora przednia wypełniona jest płynem produkowanym przez gałkę oczną. Skurcz i rozkurcz tęczówki pozwala na regulowanie wielkości źrenicy, która rozszerzając lub zwężając się reguluje ilość wpadającego światła. (działanie takie możemy porównać z aparatem fotograficznym). Promienie świetlne po przejściu przez rogówkę i otwór źreniczny trafiają na soczewkę, mającą kształt dysku zawieszonego w płaszczyźnie pionowej oka na tzw. obwódce rzęskowej. Soczewka może się stawać wypukła lub płaska dzięki temu możemy ostro widzieć przedmioty z różnej odległości. Po pokonaniu układu optycznego oka (rogówki, źrenicy, soczewki i ciała szklistego - żelu wypełniającego wnętrze gałki) światło skupia się na siatkówce - najważniejszej części oka, wyściełającego wnętrze gałki ocznej. Centralna część siatkówki nosząca nazwę plamki, odpowiedzialna jest za najlepszą ostrość widzenia. Bezpośrednio pod siatkówką leży odżywiająca ją tzw. błona naczyniowa. Najbardziej zewnętrzne warstwy ściany gałki ocznej to sprężysta, mocna, białego koloru twardówka, nadtwardówka i spojówka, które zapewniają siatkówce doskonałą ochronę zewnętrzną. Po zogniskowaniu na siatkówce światło jest przekazywane dalej z gałki ocznej w postaci impulsów nerwowych drogą nerwu wzrokowego do mózgu.